کلیاتِ صائب جعفری (نظم و نثر)

غزل عاشورای 

کربلا محور افکار حقیقت گردید

ہر شهید آیه ی قرآنِ مودّت گردید

ای مسلمان تو مکن خوف ز فوج باطل

یاد کن کرب و بلا فاتحِ کثرت گردید

یکی میدان غدیر است و یکی کرب و بلا

ہر یکی.مطلعِ خورشیدِ ولایت گردید

تشنگی، جور و جفا، قتل و اسارت، غارت

درهمه حال ز تشریع حمایت گردید

دید خورشید که در کرب وبلا حنجر خشک

قاتلِ تیغ و تبر خنجر و بیعت گردید

سر ِ شبیر بریدند در آغوش بتول

زرد از کرب پسر چہره ی عصمت گردید

درمیانِ حق و باطل شده حدِّ فاصل

بود ششماهہ که نائل به شهادت گردید

سوی میدان چو فرستاد علی را مولا

پر ز خونِ جگرش عکس رسالت گردید

گو بریدند سر حضرت سرور لیکن

باطلی بود که منجر به هلاکت گردید

شامیان آب ببستند که تضحیک کنند

تشنگی باعثِ تشهیر امامت گردید

سرخرو سجده ی معبود شد از خونِ حسین

خونِ شه ریخت ولی عشق ضمانت گردید

گفت وجدان بہ من ای صائب حق بین تو ببین

کربلا باعث تعظیم خدایت گردید